της Μαρίας Καλπίδου

Είναι κάποιες φορές σε ορισμένους ανθρώπους, που η δύναμη της ψυχής και του μυαλού τους ξεπερνάει τα όρια και τις αδυναμίες του σώματος και δίνει την ώθηση και το θάρρος να μην λυγίσουν στις δυσκολίες και να πραγματοποιήσουν εκπληκτικά πράγματα! Είναι αυτοί οι ίδιοι που πιστεύουν πως τα αδύνατα είναι δυνατά και ζουν τη ζωή τους νοιώθοντας ευλογημένοι για ό,τι έχουν και συνεχίζουν να ελπίζουν να κάνουν όνειρα και να διασκεδάζουν…

΄Ενας από αυτούς, είναι ο 25χρονος Καλαμαριώτης Δημήτρης Αντωνίου, που πριν από εννιά χρόνια έδωσε μάχη για τη ζωή του, όταν την ώρα που στεκόταν στο πεζοδρόμιο μαζί με δύο φίλους του έξω από το 7ο Λύκειο Καλαμαριάς που φοιτούσε, έπεσε επάνω του ασυνείδητος οδηγός που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και τραυματίστηκε σοβαρά, αλλάζοντας τη ζωή του.
Από την πρώτη στιγμή μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, χιλιάδες κόσμου κινητοποιήθηκαν, προσπαθώντας να υποστηρίξουν έμπρακτα το 16χρονο τότε αγόρι στην πολύμηνη μάχη που έμελλε να δώσει, ώστε αρχικά να κρατηθεί στη ζωή και μετέπειτα να μάθει να κινείται επάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Ο Δημήτρης όμως είναι κάθε άλλο παρά καθηλωμένος είναι.

Αντίθετα έχει ανοίξει τα φτερά του στις επιστήμες, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του στο τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνεχίζει τώρα με μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην «οικονομική θεωρεία» στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, τις οποίες ολοκληρώνει και βιάζεται να ενταχθεί στην παραγωγική διαδικασία. Ήδη σε συνεργασία με έναν καθηγητή του από το πανεπιστήμιο, έχει βάλει στα σκαριά την προετοιμασία μιας καινούργιας έρευνας στο πεδίο των πηγών ενέργειας, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η δύναμη της ψυχής του δεν έχει όρια. Είναι γεμάτος αισιοδοξία και όνειρα για το μέλλον. Διαβάζει ακατάπαυστα και αυτό φαίνεται καθώς μέσα σε 5 χρόνια διάβασε 600 βιβλία.

Ο Δημήτρης Αντωνίου όμως μπαίνει δυναμικά και στο χώρο της συγγραφής βιβλίων. Πριν λίγες μέρες στις 28 Μαρτίου σε ειδική εκδήλωση που οργάνωσε ο Αθλητικός και Πολιτιστικός Σύλλογος “Ναύαρχος Βότσης” με την υποστήριξη και του Δήμου Καλαμαριάς, παρουσίασε σε ένα πολυπληθές κοινό την πρώτη του συλλογή διηγημάτων που φέρει την υπογραφή του με τίτλο «Έτσι είναι η ζωή». ‘Όπως ο ίδιος λέει, «είναι μία φράση τόσο ασαφής, που όμως οι απελευθερωτικές ιδιότητές της μπορούν να μαγνητίσουν τον καθένα». Στο βιβλίο του, δύο από τα δέκα κεφάλαια περιλαμβάνουν βιωματικά στοιχεία, εξιστορώντας με έναν ιδιαίτερο και γλαφυρό τρόπο την προσωπική του ιστορία, ενώ στα υπόλοιπα θέλησε να περάσει μηνύματα για σοβαρά ζητήματα, όπως το κάπνισμα, η βία, η διαφορετικότητα, η ομαδική παράνοια, κ.ά., καθώς ένοιωσε την ανάγκη για εξωτερίκευση και μια ευκολία να προσεγγίσει τη νεολαία.
Πέρα όμως από αυτά ο Δημήτρης ασχολείται και με την τέχνη του γκράφιτι, μία από τις μεγαλύτερες αγάπες του, όπως ο ίδιος εξομολογείται. Θυμάται την πρώτη φορά που επισκέφθηκε το δήμο Καλαμαριάς 13ετών, για να ζητήσει την άδεια για ένα γκράφιτι που είχε κατά νου. Τότε δεν του είχαν δώσει την άδεια. Μετά το ατύχημα εγκατέλειψε το μεράκι μου. Λίγα χρόνια αργότερα όμως συνάντησε έναν παλιό του φίλο και έπειτα άλλον έναν κι έτσι σιγά - σιγά ξαναστήσαν την ομάδα τους. Στην αρχή έγραφαν το σύνθημα c’est la vie (έτσι είναι η ζωή), που αποτελεί και το μότο της δικής του ζωής. Στη συνέχεια άρχισαν να επιλέγουν κι άλλες παραστάσεις, χρησιμοποιώντας πάντοτε χαρούμενα χρώματα, με σκοπό να ομορφαίνουν τους χώρους, ιδιαίτερα εκεί όπου συναθροίζονται παιδιά. Τα περιεχόμενα δεν είναι στατικά, είναι ανοιχτά, πολύσημα και πολυεπίπεδα. Οι εικόνες που αποτυπώνονται από τον ίδιο και την παρέα του, σε αστικούς χώρους έχουν σημειολογική ερμηνεία, καθώς κάθε εικόνα αποτελεί και ένα κοινωνικό μήνυμα.
Αυτήν την περίοδο έχουν αναλάβει να κοσμήσουν τους χώρους του 11ου δημοτικού σχολείου στην Καλαμαριά. «Δημιουργήσαμε μία κουκουβάγια και επιλέξαμε το σύνθημα ‘αγαπάμε το σχολείο», υπογραμμίζει ο ίδιος.
Μετά το ατύχημα, όπως περιγράφει ο ίδιος ο Δημήτρης στο πρώτο βιβλίο που ετοιμάζεται να εκδώσει, “δέθηκα με γονείς και φίλους, ερωτεύτηκα τη μουσική και τη λογοτεχνία και γενικά ενδιαφέρομαι και ασχολούμαι με οτιδήποτε. Όσο κι αν ωρίμασα όμως, απώτερος σκοπός μου δεν είναι άλλος παρά να βρω και να νιώσω ξανά, όπως το παιδί που κάποτε ήμουν…”.
Πάντως μετά από όλα όσα αναφέραμε , ένα είναι σίγουρο. Ο Δημήτρης Αντωνίου αποτελεί έναν ύμνο στην αντοχή, στην προσαρμοστικότητα και στην απίστευτη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής.

(Αναδημοσίευση από τον ανοιξιάτικο ΠΟΛΙΤΗ Κ)

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

DMC Firewall is a Joomla Security extension!